Bijeenkomt met de BNMO

De tijd vliegt en hoewel het aan de temperatuur nog niet te merken is, is het inmiddels alweer november. Dat betekent ook dat het afgelopen dinsdag alweer tijd was voor wederom de maandelijkse contactmiddag.

Het was een drukke en gezellige samenkomst, die werd geopend door de voorzitter met enkele mededelingen over aanstaande activiteiten. Hierna werd het woord overgedragen aan de gastspreker van vandaag: Dhr. Dorpmans.

Dorpmans is bestuurslid van de BNMO, een vereniging die open staat voor (oud-)geüniformeerden met een dienstverbandaandoening al dan niet erkend door de eigen organisatie (bron: https://www.bnmo.nl/home/). Enthousiast vertelde hij over het ontstaan van de BNMO en alles dat daarmee samenhangt. Wat is de BNMO? Voor wie is het? En waarvoor kun je er terecht?
Er werd aandachtig geluisterd en natuurlijk werden ook de nodige vragen gesteld.

De lezing eindigde met een daverend applaus en natuurlijk een bedankje voor Dorpmans zelf.
Hierna was er tijd om na te praten, wat te drinken en ging aan het einde van de middag iedereen weer tevreden huiswaarts.

Een indrukwekkende nazomerlezing

Dinsdag 4 september was het weer zover: na een heerlijke vakantieperiode was het weer tijd voor de maandelijkse veteranenbijeenkomst in clubhuis Les Sabots. De nazomer deed qua temperatuur goed zijn best en ook de opkomst was goed te noemen.

Voor deze eerste na-zomerse bijeenkomst hadden we als gastspreker Luitenant Kolonel Harry van der Horst weten te strikken. Een man met een indrukwekkende loopbaan* en de lezing beloofde dan ook meer dan bijzonder te worden.

Een belofte die geen schuld maakte, want er werd door de aanwezigen ademloos geluisterd naar de visie van Luitenant Kolonel Van der Horst op het wereldgebeuren. Voor de toehoorders waren er veel eye-openers en aan het slot van zijn lezing ging er dan ook een groot applaus door de hele zaal, die vast tot daarbuiten te horen was.

Omdat onze voorzitter vandaag wegens andere verplichtingen helaas verhinderd was, nam onze penningmeester de honneurs waar en voorzag Van der Horst van een attentie voor zijn optreden deze middag. Daarnaast werden de activiteiten voor de komende maanden aangekondigd, waaronder de lezing van dhr. Stoffel Geurts uit Opheusden, die plaats zal vinden tijdens de volgende bijeenkomst op dinsdag 2 oktober. Hij zal ons meenemen naar de schermutselingen over de rivieren tijden de Tweede Wereldoorlog en als enthousiast verzamelaar van Tweede Wereldoorlog attributen doet hij het verzoek aan ons veteranen om – indien men deze thuis heeft liggen en ze kan missen – spullen mee te nemen als aanvulling op zijn verzameling.

De middag werd afgesloten met een hapje en een drankje en met de nazomerse zon in de rug, vertrok iedereen weer voldaan huiswaarts.

 

* Een samenvatting van de loopbaan van Luitenant Kolonel H. van der Horst:

  • Vier jaar troepenfunctie bij de Koninklijke Kaderschool Luchtmacht.
  • Van 1974 tot 1990 Human Resources Officer bij diverse staven en eenheden, w.o. een vliegbasis en een groep geleide wapens in Duitsland.
  • Eind tachtiger jaren verantwoordelijk voor alle functietoewijzingsprocessen en reorganisatie daarvan bij de Koninklijke Luchtmacht.
  • Vanaf 1990 tot 1998 namens de Koninklijke Luchtmacht verantwoordelijk voor de uitvoering van wapenbeheersingsverdragen als INF, CSE, Weens Document en Open Skies. In Irak als VN-specialist, in Afghanistan als de Senior National Representative van een KLu F-16 contingent en Head Joint Theatre Movement Section HQ ISAF.
  • Augustus 1998 – december 2002 (4 jaar 5 maanden): Werkzaam op het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Militaire Attaché bij de Nederlandse ambassade in Moskou, Ministerie van Buitenlandse Zaken
  • Van 1998 tot 2003 Plaatsvervangend Defensie-, Marine-, Landmacht- en Luchtmachtattaché bij de NL ambassade Moskou. Militaire adviseur voor twee opeenvolgende ambassadeurs, specialiteiten: luchtmacht- en marinezaken.

Indrukwekkende Veenendaalse Veteranendag

Vrijdag 29 juni was het weer tijd voor de jaarlijkse Veenendaalse Veteranendag. Na een uitstapje vorig jaar naar de 3 Zussen, streken we dit jaar weer neer in het Ontmoetingshuis. Een toepasselijke naam voor een middag die draait om ontmoeten, samen zijn en samen stil staan bij alle veteranen in Veenendaal.

Dat vond ook waarnemend burgemeester Piet Zoon. Bij de ingang van de deur stond hij te wachten om alle genodigden persoonlijk te ontvangen en de hand te schudden. Het was behoorlijk druk en de gebakjes bij binnenkomst vonden gretig aftrek.

Het eerste deel van de middag stond letterlijk in het teken van ontmoeten: samen koffie drinken, bekenden zien, nieuwe mensen ontmoeten. Het was mooi om te zien dat er verschillende nieuwe mensen aanwezig waren en ook enkele jonge veteranen.

Nadat iedereen binnen was en rustig de koffie op had kunnen drinken, werd gestart met het officiële deel van de middag. De voorzitter mocht het openingswoord nemen en heette iedereen van harte welkom en met name de nieuwe jonge veteranen. Nog steeds wil Stichting Veteranen Contact Veenendaal bekijken hoe we meer (jonge) veteranen kunnen bereiken en de voorzitter riep dan ook op dat goede ideeën over bijeenkomsten en andere zaken van harte welkom waren.

Na deze opening was het woord aan burgemeester Piet Zoon. Hij hield een prachtige speech, waarin hij vol waardering sprak over ieder die ons land gediend heeft. Ook hij benadrukte hoe mooi het kan zijn om jonge en oude veteranen aan elkaar te verbinden en hoe we van elkaar kunnen leren en elkaar kunnen helpen.

Normaal gesproken wordt tijdens de veteranenmiddag ook de overdracht van het monument gedaan, welke door basisscholen wordt geadopteerd. Omdat dit keer een school voor speciaal onderwijs het monument heeft geadopteerd konden zij om praktische redenen niet bij de middag aanwezig zijn, maar was de overdracht ter gelegenheid die ochtend al gedaan op de school zelf.

Hierna was het tijd om het woord te geven aan Edwin de Wolf. Een lezing wat een meer dan indrukwekkend verhaal bleek te zijn over zijn ervaring als jonge militair die tijdens uitzending in Bosnië op een mijn stapte en zijn been verloor. Een traumatische ervaring die in één klap zijn hele toekomst wegvaagde en hem in een diep dal bracht. Maar ook een ervaring die hem sterker heeft gemaakt, zijn wilskracht heeft getest en hem heeft doen inzien dat hij tot meer in staat is dan hij mogelijk achtte. Zijn sterke maar ook emotionele verhaal liet duidelijk een diepe indruk achter bij de aanwezige toehoorders en zijn afsluitende filmpje over het behalen van de derde plaats als fietser met één been bij de Invictus Games, werd met een daverend applaus beloond.

Na het officiële gedeelte was het tijd voor het afsluitende deel van de middag: samen napraten, borrelen en genieten van een ‘blauwe hap’.

En onder een strakblauwe hemel keerde iedereen aan het einde van de dag weer moe maar voldaan huiswaarts. Tijd om uit te rusten en klaar te maken voor de Nationale Veteranendag.

Kijk voor meer foto’s op onze Facebookpagina.

 

Dodenherdenking 2018

Op 4 mei herdenken we en staan we stil bij de gevallenen.

Zoals ieder jaar droeg ook dit jaar Veteranen Contact Veenendaal haar steentje bij met verschillende veteranen bij de erewacht en uiteraard met het leggen van een krans.

Kijk voor alle foto’s op onze Facebook-pagina.

Op bezoek bij de Grebbelinie

Mei is altijd een bijzondere maand. Natuurlijk staat deze maand voor ons veteranen in het teken van herdenken en vrijheid, maar daarnaast is mei ook de maand van ons jaarlijkse uitstapje.

En hoewel we ditmaal niet ver van huis gingen, kwamen we toch in een andere wereld terecht. Vlak over de grens van Veenendaal ligt namelijk het Fort aan de Buursteeg, onderdeel van de Grebbelinie en rijke historie.

Na ontvangst met een heerlijke lunch in de Grebbelounge, bezochten we het museum in het bezoekerscentrum. Hier doken we in de geschiedenis van één van de grote waterlinies van Nederland: de Grebbelinie. Deze slinger van forten en liniedijken tussen Rhenen en Spakenburg beschermde ons land meer dan tweehonderd jaar. Een bijzonder verhaal, dat interactief verteld werd door 4 houten soldaten.

De middag vloog voorbij en voor we het wisten zat het uitje er alweer op en was het tijd om huiswaarts te keren. Een stukje geschiedenis en een mooie dag rijker.

 

Ins en outs over de BNMO

Wat is de BNMO? Voor wie is het? En waarvoor kun je er terecht?
Allemaal vragen die afgelopen bijeenkomst centraal stonden tijdens de lezing van Sjef Dorpmans. Dorpmans is bestuurder van de BNMO, een vereniging die open staat voor (oud-)geüniformeerden met een dienstverbandaandoening al dan niet erkend door de eigen organisatie (bron: https://www.bnmo.nl/home/).

Het was een mooie zonnige dag, dus veel mensen waren op de fiets naar de lezing gekomen om alle ins en outs over deze vereniging te horen, waarvan de geschiedenis terugloopt tot 1945. Met als kernwaarden ‘kameraadschap’, ‘zorg voor elkaar’, ‘belangen behartigen’ en ‘kennis van zaken’, vond Dorpmans veel aansluiting bij de aanwezige toehoorders en werden er dan ook volop vragen gesteld.

Na afloop van de lezing werden nog een aantal mededelingen gedaan omtrent de herdenking op 4 mei en het daaraan voorafgaande uitstapje naar museum Grebbelinie inclusief lunch.

Uiteraard werd de middag weer besloten met de traditiegetrouwe borrel en werd na alle informatie nog verder nagesproken over weer een mooie middag.

 

De oorlog door de ogen van een kind

De lente is in aantocht en dat was goed te merken tijdens de bijeenkomst van maart. De kou was uit de lucht en de zon bracht niet alleen warmte maar ook een grote opkomst mee naar ons clubhuis.

Dit lag echter niet alleen aan het weer, maar ook aan de gastspreker van vandaag: de heer Bijlsma. Hij was vandaag gekomen om verhalen te vertellen over zijn belevenissen in de jaren van de bezetting, met name in en rond Arnhem. Belevenissen die hij als kind heeft meegemaakt en dus ook vertelde door de ogen van een kind.

Dat het verhaal indruk maakte, dat was duidelijk te merken bij de aanwezigen. Er werd ademloos geluisterd naar de ervaringen van de heer Bijlsma en bij velen riep zijn verhaal ook bij henzelf de nodige herinneringen op. Na afloop volgde na een korte stilte dan ook een daverend applaus, gevolgd door vele vragen en het delen van eigen verhalen en herinneringen.

De heer Bijlsma bleef nog tot het einde van de bijeenkomst onder de aanwezigen om met ze te praten en een borrel te drinken. En met de zon in de rug vertrok iedereen weer huiswaarts.

 

Een indrukwekkende lezing over verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog

Een bekende Engelse uitspraak luidt: ‘Time flies when you’re having fun’.
Dit geldt zeker voor onze maandelijkse bijeenkomsten. Deze week was het alweer tijd voor de tweede contactmiddag van dit jaar en de opkomst was zonder twijfel groot te noemen. Er stond dan ook een bijzondere lezing op het program. Mevrouw Folmer uit Woudenberg kwam namelijk vertellen over verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog en hoe het haar en haar familie is vergaan in deze tijd.

Na een kort openingswoord door de voorzitter en een aantal algemene mededelingen, kon mevrouw Folmer met haar verhaal beginnen. Ze startte haar betoog met een overzicht van de oorlogshandelingen tussen 1937 en 1945. Daarna werd het verhaal persoonlijk en vertelde zij over wat haar en haar familie gedurende die tijd was overkomen. Woonachtig op een boerderij tussen Renswoude en Barneveld, boden zij tijdens de oorlog onderdak aan verzetsmensen. Helaas werden zij verraden en werd haar vader samen met enkele anderen afgevoerd naar de Weteringsschans in Amsterdam waar zij uiteindelijk werden gefusilleerd.

Uiteraard heeft dit alles een grote impact gehad op het gezin en mevrouw Folmer als kind. Als gevolg van deze gebeurtenis is ze een tijdlang in een depressie beland, waar ze uiteindelijk met behulp van medicijnen weer uit op is gekrabbeld. Het is om deze reden dat mevrouw Folmer heeft besloten lezingen te geven, vooral op scholen, over het effect van oorlog op kinderen.

Ook onder onze eigen veteranen was duidelijk te merken dat iedereen behoorlijk onder de indruk was van het verhaal van deze vrouw. Er werd ademloos geluisterd en iedereen hing aan haar lippen. Voor velen bracht deze lezing ook bij henzelf weer (verdrietige) herinneringen boven. Het feit dat ze deze periode zo goed wist te beschrijven, liet iedereen in stilte achter.

Na afloop van de lezing bleef mevrouw Folmer nog een tijd zitten om samen met de aanwezigen na te praten en verhalen en herinneringen uit te wisselen.
Ondanks de zwaarte van het onderwerp en de ernst van de middag, ging iedereen toch met een goed gevoel naar huis. Het is goed om herinneringen te delen. Opdat wij niet vergeten.

 

 

Op een mooi nieuw jaar

Een nieuw jaar, een nieuwe start. Hoe kun je dit beter inluiden dan met een nieuwjaarsreceptie om gezamenlijk te proosten op 2018?

Daar dachten meer mensen zo over, want het was behoorlijk druk deze 2 januari in het clubhuis. Na de nieuwjaarswensen van de voorzitter, werd er kort gesproken over de samenwerking met Wageningen en natuurlijk alle activiteiten die voor het komende half jaar op stapel liggen. Eén van deze activiteiten is de film ‘Dunkirk’, waarvoor we uitgenodigd zijn door de veteranen in Wageningen. Twee van hen waren vandaag ook aanwezig en daarnaast ook nog een veteraan uit Rhenen. Mooi om te zien dat we elkaar zo weten te vinden.

Uiteraard was er ook tijd om te proosten op het nieuwe jaar en van elkaars gezelschap te genieten. De tijd vloog voorbij en rond 17:00 ging iedereen weer vol frisse moed naar huis.

Een traditie om in ere te houden

Het begint inmiddels een ware traditie te worden en zo rond de feestdagen is er niets fijner dan tradities ook in ere te houden. Daarom schoven we afgelopen dinsdag weer aan bij ons jaarlijks diner bij de Christelijke Scholengemeenschap ‘Het Perron’.

Dat veel mensen zich hadden verheugd op deze middag was aan de opkomst goed te merken. Het was goed druk en aan de talloze enthousiaste gezichten te zien had iedereen er zin in.

Voordat aan het diner begonnen kon worden, werd eerst nog een kort openingswoord door de voorzitter gehouden. Hij vertelde onder andere over de aanstaande Vredesmars van 23 december en de te bezichtigen film ‘Duinkerken’ in Wageningen bij onze wapenbroeders aldaar. In ruil voor deze uitnodiging zijn de Wageningse veteranen op 2 januari 2018 welkom bij onze nieuwjaarsreceptie.

Na de mededelingen kon dan eindelijk het diner opgediend worden. Het viergangendiner smaakte voortreffelijk en iedereen was zeer te spreken over de samenstelling. Alle lof was dus geheel aan de leerlingen van het Perron, die deze traditie wederom tot een succes hebben gemaakt.

« Older Entries Recent Entries »